29-10-2011 - Jongens, we hebben met z'n allen een positie verworven in het klassement waarin we alles in eigen handen hebben! Proficiat daarvoor en dat nog maar na het spelen van 4 ronden. De start is voortvarend genomen en algemeen mogen we wel verwachten dat het er dit seizoen maar eens van moet komen. Ons team is er al enkele jaren voor aan het streven en eindelijk begint de tegenstander te beven... De avond voor een competitiewedstrijd heeft toch altijd wel iets bijzonders. Een beetje dammer mijmert al wat over het resultaat van morgen, zeker als je aan de kop meedraait. Zelf was ik niet helemaal 'op mijn kilo' en ben met behoorlijk wat medicatie op, vroeg onder de wol gekropen. Uiteraard ben ik dan ook met mijn gretige vingers van mijn vrouwtje afgebleven... Verder was er wel al vuur te bespeuren in het laatste mailtje over het carpoolen: Raymond wist me te vertellen dat morgenochtend om 08.45uur de overwinning van Eureka begon. " Forza Eureka...."

De wedstrijddag begint zoals altijd met een warm onthaal bij onze stalmeester Theo, vanzelfsprekend onder het genot van een warm bakje sterke koffie. Bij de eerste slok kregen we d'er gelijk een paar instructies ingeramd. Letterlijk: "Jongens, vandaag géén gekkigheid op de borden! Zonder overbodige risico's, eerst maar eens die 11 punten bij elkaar zien te krijgen!..." Sommigen kregen zowaar al een behoorlijke lachbui, maar het was wel degelijk een ernstige zaak. Tijdens de autorit kreeg Theo de vraag toegeworpen wat er nu lastiger was: spelen voor de promotie of spelen voor klasse behoud? "Nou, als je speelt tegen degradatie is een overwinning een échte victorie. Maar het heeft allebei wel wat aardigs.. ", luide het antwoord.

Aangekomen in Rosmalen kwam het hele team bij elkaar. Hé, wat is dat nou? Hebben we vandaag een gids? Plots vroeg iemand 'bloedserieus' het woord... "Jongens, vandaag gaan we geen speltypes spelen die we normaal niet spelen!... en dat soort ongein... " Nu wist ik écht niet meer hoe ik het had en prompt kreeg ik de slappe lach... en dat werkte aanstekelijk. Dit gevoel werd nog versterkt doordat ik mij daar van alles bij begon voor te stellen. Je zult als ereklasser maar van die beunhazen in je team hebben zitten. Zo van: als witspeler een inval doen op veld 23 en dan gaan we achteraf maar eens even bekijken of die überhaupt wel te verdedigen valt..... Of zo van: uit een Kelleropening ineens vrolijk beginnen omsingelen, hoppakee de gouden schijf er nog bij en we zien wel of het allemaal goed komt... Ja hoor, als topspeler hou je dan ongeveer 6 uurtjes behoorlijk verkrampt je hart vast!

Alle gekheid op een stokje, iedereen begrijpt de ernst van de situatie! We mogen het dit jaar niet verprutsen en dan zijn instructies van mensen met ervaring best welkom. Want het is nog steeds zo dat elke wedstrijd gespeeld moet worden. Het kan plots ook helemaal verkeerd gaan: een waarschuwing is dus zeker geen overbodige zaak!

"..Ik had je nog gewaarschuwd!!..."
Jitse zat tegenover iemand die rechtstreeks van een festivalweide kwam afgelopen, zo leek het tenminste toch. Onze wk-ganger zijn gedachten dwaalde echter niet af naar de hippies van Woodstock. Hij bleef bij de les en trakteerde zijn kleurrijke tegenstander na slechts enkele zetten op een heuse vijfklapper. Prompt stond Jitse daarna op en deed zijn rugzak om (psychologisch manoeuvre). De jongeling is niet arrogant van karakter want anders had hij er net zo goed bij kunnen zeggen: "Doe jij de houtjes terug in het doosje?" Niet veel later ging de ongelukkige Roy Slagter het notatiebiljet aan zijn vader bezorgen en kreeg met een glimlach van vaderlijke troost te horen dat hij was gewaarschuwd...

Raymond fabriceerde vrij vroeg in de wedstrijd een hekstelling en haalde daar ook meteen mee uit. Zijn naam als 'damclubhooligan' kreeg alle eer want deze sloeg met een vernielende damslag over het hele bord uit. Zeker van de zege, ging de Belg naar de bar voor een Duvel. Je hield het haast niet voor mogelijk: per slok die onze 'Dronken Horse' nam, kreeg hij een schijf cadeau. De overwinning in deze partij was dan ook lange tijd duidelijk....

Maarten Everduim, onze Surinamer, koos deze pot voor een rustige opbouw tegen zijn jeugdige tegenstander. De jongeling deed echter zijn best maar aan het einde van de partij kwam het krachtsverschil toch naar boven. Een fraaie coupe Napoleon spekte het scorebord met twee punten.Folkert werd vandaag geconfronteerd met een dwangzet, deze toestanden zijn altijd lastig en fataal. Helemaal geen drama, want we spelen als team en niet als individu. Folkert is intelligent genoeg om van de nood een deugd te maken! Van deze jeugdspeler verschijnt vast nog wel eens een boekje met als titel: "100 velden en 1000 geheimen".

Theo had voor ons team op bord 1 de gewenste paring. Je treft Ties Slagter en dan moet je toch al wel iets bijzonders doen wil je d'r daadwerkelijk van winnen. Ties had de juiste mentaliteit tegen zijn gerenommeerde opponent. Beide kemphanen trokken gewillig de jungle in. In een heksenketel was het betere rekenwerk van onze topper. Theo bracht ons dan ook een flink stuk op weg naar de gewenste gouden 11.

Marcel speelt dit seizoen zeer verdienstelijk voor Eureka. Tegen de Variant, werkelijk een topprestatie... Tegen Heijmans 3 een nieuw spelsysteem uitgevonden?! Vooraf was er nochtans de nadruk op gelegd geen nieuwe spelsystemen te gaan experimenteren. Bij het bezichtigen van deze partij moest ik denken aan mijn eigen huwelijksaanzoek. Zes jaar geleden zat ik op het strand van Cadzand op mijn knieën, op een golfbreker.... Bla bla bla, kortom het spelsysteem van onze secretaris is bij deze gedoopt tot de golfbreker....

Wie krijgen we dan? Tommy.... onze nk-finalist zat tegenover de 'hippiebroeder' van Roy Slagter. Het is toch altijd weer een verrassing wie je tegenover je aantreft: lange haren en een tas met een doodskop d'r op. Neen, even ernstig. Daar is niets mis mee, gewoon jezelf wezen klinkt het dan... Als de een het doet, mag de ander het ook. Swelsen- junior moet wel iets gedacht hebben in de trend van: "..die gozer ram ik wel eventjes een fietsenband door de strot....".

De cowboy van de familie. Deze had vandaag al veel gelachen, want wie het schoentje past trekt het aan! In een donkergrijs verleden hebben Mark Werrebrouck en Ronald Schalley ooit samen scholing gegeven aan jeugdspelers van damclub 'De Juiste Zet' in Lanklaar. Een van de eerste dingen die we daar toen leerden: 'de Kettingstelling'. Vanuit de opening met een slechte binding uitspelen naar winst was destijds een opdracht. Nooit gedacht dit ooit in de praktijk mee te gaan maken... Jitse kwam me tijdens de partij al een schouderklopje geven: doelpunt!

Onze teamleider Ed had vandaag ook zo'n schoolvoorbeeld op het bord. Met vaste hand nam Eddy alle strategische centrumvelden in. En ook belangrijk: in de achterhoede was nergens een gaatje te bespeuren. Hierdoor kreeg de tegenstand geen kans en werd er positioneel vanaf gekegeld. Gezien het afgelegde parcours realiseert Eddy zich ook dat een sappige pruim beter smaakt dan een zure appel, hé jongen!

Meermaals is Marius in het verleden vergeleken met een leeuw. Een enkele keer als een tandloze, maar meestal wel als een klauwaard! Marius had ook goed naar de instructies geluisterd en koos eveneens voor een rustige opbouw van zijn partij. Je weet wel: huisje bouwen, schoorsteentje d'r bij: gewoon rustig bouwen in het vertrouwde centrum. Bij het observeren van deze partij ging er spontaan het volgende deuntje door mijn hoofd. Hup Marius, Hup, laat de leeuw niet in zijn hempie staan...Dit bord had als laatste veel belangstelling en onze leeuw combineerde in het eindspel keuring naar de winst. Maarten, Jitse en Janes stonden er bij en keken ernaar. Twee geven, tempo maken met de schijf op 17 en vervolgens de hele boel oprollen.... En zo geschiedde het: Marius gaf er twee en nam zijn dam vast.... Jitse en ik bekeken elkaar en we zeiden: "fuck, die neemt zijn dam vast ;-)" Oef, je kan het tempo natuurlijk ook maken met de dam én we lagen nogmaals plat van het lachen...

02-18 tekende het scorebord en dit resultaat bracht ons het leiderschap in onze groep. Gelieve in het vervolg van de resterende wedstrijden de instructies duidelijk op te volgen en we maken er met z'n allen een prachtig seizoen van, met hopelijk eerste klasse als resultaat!!

Epiloog
Na afloop waren Raymond en ik nog een frietje gaan eten in een snackbar met Chinese eigenaars. Mo, als je dadelijk naar binnen gaat moet je zeggen: Ni Ha en vervolgens vraag je maar achter Tsingtao.... En zo gebeurde het. De Chinese dame keek verwonderd en moest er mee lachen... Dankzij mijn China- ervaring wist ik dat Ni Ha goeiedag betekent en Tsingtao het lokale bier is... De volgende ochtend lag ik in de bedstee zalig na te genieten van onze monsterscore tegen Heijmans 3. Toen mijn vrouwtje wakker werd vroeg ik gelijk of ik met mijn bij 'tje even in de buurt van haar roosje mocht zoemen.... geen probleem. Na het ontbijt wilde ik direct beginnen aan het verslag van de wedstrijd. Maar toen kwam mijn vrouwtje terug op de proppen: zo zo jongen, jij gaat eerst even afwassen! Collega – dammers, de volgende keer denk ik twee maal na: alvorens ik beloof het verslag neer te pennen.

---

Animaties Heijmans / Excelsior 3 - Eureka

---