08-03-2009 - BK 2009 - Dat Janes in het Belgisch Kampioenschap goed voor de dag kwam stond al vermeld op onze website. Lees hier ook het kleurrijk verslag van onze Sambaldammer

Memoires van de Sambaldammer

Door gezondheidsomstandigheden, een apexresectie en een snotvalling die mijn hele gezin in de greep had, hebben jullie even moeten wachten op een pikant toernooiverslag. Maar belofte maakt schuld. Wil eerst nog even terugkomen op de afgelopen jaarvergadering. Verschillende personen hadden veel lol met een uitspraak van mij: "Met zijn jongeheer op safari willen vertrekken…" Bij wijze van een aperitief serveer ik jullie aansluitend op het voorgaande nog een gevleugelde leuze: "Een druppeltje Dreft tussen piemel en pruim, garandeert een vlottere liefde én een bed vol schuim!" Maar het betreft hier niet de rubriek bedgeheimen en andere technieken. Dan volgen nu mijn belevenissen uit Oteppe.

Mijn voorbereiding was ronduit dramatisch. Raakte kant nog wal in de nationale competitie en de beheersing van mijn trainingsmateriaal was ook niet om over naar huis te schrijven. Enkele dagen voor de openingsronde belde ik even met Ronald die me wist te vertellen dat ik niet met het resultaat moest bezig zijn, enkel en alleen met het dammen. Elke dag op nieuw aan de bak, uitgeslapen en fris!

Ronde 1 Janes de Vries – Valère Hermans.
Mijn twee laatste partijen tegen deze nestor had ik weten te winnen (Eureka-Roderland en St.truiden-Eksel) Ergens had ik het vermoeden dat me dat deze keer niet ging lukken én dat ik op mijn hoede moest zijn voor een op revanche beluste tegenstander. Vond mijn draai niet in deze partij, gelukkig zag ik wel een sluwe list van Valère. Voelde aan dat dit een ultieme winstpoging van mijn rivaal was en enkele zetten later kreeg ik een remiseaanbod. Na een overpeinzing van circa 2 minuten besloot ik te berusten, daar ik van mening was dat als er remise moest komen dat ik dat in die stand niet meer kon verhinderen. Puntje binnen en rusten!

Ronde 2 Vandeberg Yves – de Vries Janes.
Belangrijke partij want ik had me in het vorige BK vierkantig belachelijk gemaakt tegen deze topper. Dit jaar luidde het wedstrijdverslag van de organisator: Janes de Vries heeft goed de raad van leermeester Ronald Schalley opgevolgd en kwam nooit in verlegenheid tegen leider Vandeberg. Wel kreeg ik van diverse collega’s de opmerking dat mijn spel te passief was én dat dit niet de bedoeling kon zijn. Mijn tegenstander zat in tijdnood en stak zijn hoofd in een strop, hierop deed hij een remisevoorstel. Dacht als ik ‘accepteer’ heb ik weer een puntje én van het eindspel heb ik voorlopig nog geen kaas gegeten. Remise! 's Avonds in de cafetaria moest ik me een breuk lachen met een cartoon die Marc Demeulenare in gedachte optekende. Ik citeer: Yves steekt zijn kop in een strop en vraagt met een klein handje remise, Janes accepteert dat zonder meer met een groot hand. Hierop stak Marc zijn tong uit zijn mond en vertelde me dat als hij in mijn plaats was geweest, de strop nog eens goed had aangetrokken..

Ronde 3 de Vries Janes – Wollaert Bryan.
Jullie moeten weten dat er een pronostiek liep over bepaalde resultaten in het BK. Deze partij was een onderdeel van het gokprogramma. Alle deelnemers hadden op winst voor Wollaert gegokt, hierop slechts één uitzondering! Er had een iemand op winst voor de Vries gegokt én dat was de Vries zelf ;-) Door Bryan zijn karakter geloof ik altijd een beetje in mijn eigen kunnen. Bryan ging voluit in de aanval en ik verdedigde correct en degelijk. Na afloop vertelde mijn opponent dat hij mijn tactiek wel doorhad, wachten op een fout en dan toeslaan. Deze partij werd met wederzijds sterk spel een remise. Complimentje van Ronald: Je kunt verwachten dat je onder druk komt, het ligt er juist aan hoe je daar mee omgaat. Deze partij heb jij dat goed gedaan. 's Avonds hebben we met de spelersgroep eens hartelijk moeten lachten over de gokuitslag, er had niemand gewonnen.

Ronde 4 de Vries Janes – Demeulenare Marc.
Ik wist dat ik op 32-28 het antwoord 16-21 ging krijgen. Aanvankelijk wilde ik een Springerdoorstoot proberen te plaatsen, maar het was Ronald die me op andere gedachten had gebracht. Zijn advies was de Russische opsluitingsvariant te spelen.. en zo gebeurde het ook. In vliegend tempo kwam deze mooie opening op het bord, tot Marc besefte dat hij in een huisvlijtvariant zat. De botte bijl bracht me voor stellingproblemen! Hoe moest ik de 10 om 10 gaan opbouwen, tot mijn grote spijt werd ik geveegd. Einde verhaal. Commentaar organisator: "..de Vries ging in de fout in een partij die hij nooit had mogen verliezen!"

Voor aanvang van ronde 5 kwam mijn vrouw op bezoek. Ze was 's morgens al vroeg aanwezig zodat we wat tijd hadden om een mooie natuurwandeling te gaan maken in de prachtige omgeving. Stiekem zat ik voortdurend naar haar billen te koekeloeren en werd hier toch wel wat scherp van. Voor de wandeling had ik nog een mooie canvas gekregen met enkel en alleen de Heer Ton Sijbrands en mezelf op. Eenmaal terug op mijn kamertje wilde ik natuurlijk met mijn vrouw de paringsdans tot uitvoer brengen. Ik liep een blauwtje op met de mededeling dat ze 'daar' niet voor gekomen was.

De middag naderde en ik kreeg ongekend last van wedstrijdzenuwen. Van een smakelijk bord kreeg ik alleen drie patatten met de grootste moeite naar binnen. Wist me geen houding meer te geven en er sprongen tranen in mijn ogen. Moest tegen mijn trainer aantreden en had het onbehaaglijke gevoel dat ik stomweg ging verliezen. Uitgerekend in deze partij betekent het héél veel voor mij om resultaat te boeken! Gelukkig had ik de fotoprent met Tonny mogen ophangen in de arena. Was goed voor mijn moreel en ook had de vrouw voor iedereen twee wafels gebakken en verpakt met een kaartje (veel succes, fam. de Vries) Voor de eerste keer dit toernooi deed ik met trillende handen een hemd aan. Reeds fris gewassen en geschoren. Volledig op van de zenuwen arriveerde ik 5 minuten voor tijd in de toernooizaal, zag tot mijn grote vreugde de Zeeuw Isaak, en ging direct naar mijn plaats. Bracht mezelf in opperste staat van groot alarm en trachtte me in een diepe concentratie te brengen…

Ronde 5 Ronald Schalley – Janes de Vries.
Je moet je voorstellen dat je net een blauwtje oploopt bij je vrouw en dat je dan tegen de beste Belg moet gaan dammen. Dan zit je daar tegen Schalley met een ponny in je broek die dringend van stal moet… Deze finale had ik een lijfopening die me goed beviel. Tot mijn vreugde kwam deze ook in mijn persoonlijke hoogmis op het bord. Ik voelde rust in mijn lichaam komen, maar helaas te vroeg blijdschap ervaren. Een afwijking op de zesde zet maakte een einde aan mijn illusie. Ik keek naar Sijbrands en wist dat ik op eigen krachten verder moest, ook kreeg ik op dat moment een blik van Isaak toegeworpen (die dit niet ontgaan was). Een resem zetten verder verkeerde ik in een netelige situatie, de soep was aangebrand. Ik zag de ene dreiging na de andere én dat waren zeker geen spoken! Uit de gedachtegang dat de veteranen van Wereld Oorlog I achter de IJzer stand hielden tegen de agressief oprukkende Duitsers putte ik onnoemelijk veel motivatie en kracht. Desnoods ga ik door tot de laatste schijf; maar ik wil mijn puntje. Mijn leermeester vond het genadeschot niet, tot zijn grote frustratie. Ik wist mij te manifesteren als een echte 'gladjanes', haha ha. In gedachten had ik uit pure ellende vrouwe Fortuna versierd en zij bracht me de fel begeerde puntendeling. Commentaar van de organisatie: Schalley vergeet de partij tegen zijn leerling de Vries af te maken en druipt gedesillusioneerd af.

Ronde 6 de Vries Janes – Conrad Eric.
De eerste toernooihelft had ik mijn zelfvertrouwen terug weten te vinden. Ik beleefde een drive… Eric is een man naar mijn hart: eerlijk, vriendelijk en laat zich nooit verleiden tot commotie. Deze partij stond ik ontegensprekelijk verloren. Achteraf baalde Eric als een steker en voelde zich helemaal niet lekker. Ik wist hem in het Frans te troosten. Vertelde hem dat hij de winst niet technisch verloren had, maar eens te meer psychologisch! Mijn korte vleugel was overvol en ook nog eens zeer zwak. Van beide spelers ging de aandacht volledig hiernaar toe. Een simpele hak op de andere bordhelft zou Eric gemakkelijk de verdiende triomf gebracht hebben. Hoe dan ook, Eric miste deze boot en de partij begon te kantelen. Hierop kreeg ik een compromis voorgesteld waar ik zonder mopperen op in ging. Commentaar van de organisatie: Conrad was beter bij de les en sloot na de verplichte 40 zetten al snel een compromis tegen het andere jeugdige talent de Vries, dat de beteren het vuur aan de schenen legt.

Ronde 7 Jimmy Depaepe – Janes de Vries.
Het was de spelersgroep reeds opgevallen dat de jeugdspelers zich begonnen op te dringen. Iedereen wist dat de langste van de twee jonge honden zich elke avond genoegen deed aan één donker kasteelbier. (Un chateau brune) De avond voor ronde zeven deed de Vries dat bewust niet. Dit bracht wat ‘speelse’ zenuwen bij het kamp van de tegenstander Jimmy en zijn mental coach. Jimmy stond goed in de tussenstand en ook Janes was tevreden met het reeds verslonden 'zware' programma. In de wandelgangen werd door beide kemphanen het woord 'salonremise' al wel eens hard op uitgesproken. Eenmaal achter het bord besloten we de stand te evalueren na het verplicht nummertje. Als lezer(es) dien je te weten dat mijn partijopzet tot dusver vrij passief was. Marc had voor dag en dauw reeds uitdrukkelijk tegen mij gezegd: dat als ik durfde achteruit te ruilen ik een ‘ferme stamp’ van hem onder mijn 'kloten' zou krijgen. Dat gebeurde gelukkig dus niet. Na een 30-tal zetten kreeg ik de vredespijp weeral aangeboden en rookte deze gemoedelijk mee. Deze keer geef ik niet de officiële commentaar van de verslaggever, maar wel de officieuze. de Vries en Depaepe moeten niet naar de damschool gaan, maar wel naar de beenhouwersschool! Daar kunnen beide heren ook naar hartenlust 'hakken'.

Ronde 8 de Vries Janes – Wilvers Gaston.
Volwassenheid. Uit het verleden heb ik geleerd dat je elke tegenstander met respect moet behandelen. Dat deed ik dus ook deze wedstrijd. Wat vooraf ging. Ooit heb ik eens tegen mijn eigen broer gespeeld, Bram. Voor aanvang kwam ik door omstandigheden beschonken thuis. Dronk thuis nog een paar biertjes en zei tegen mijn broer Bram: (sorry, voor de misplaatste humor. Maar je moet het in de context zien.) "Jij bent vanavond de Jood en beschouw uw broer maar als Hitler." Door een denkfout van mij kwam ik een schijf achter. Hoe ik ook zwoegde, ik kon de partij niet meer op remise houden (bij remise zou een sneldambarrage volgen) Hierop zei Bram: "Wie is hier nu de Jood?" Ook mijn coach wreef het er nog eens goed in dat die partij mij 15 ratingpunten had gekost. (Speciaal voor diegenen die mij als ratingspeler aanschouwen..) In het duel tussen mezelf en Gaston koos ik simpelweg voor de verkeerde tactiek. Vanuit de opening een agressieve aanval en hopende op een fout in de verdediging. In het late middenspel moest ik hard rekenen. Op een bepaald moment kwam Ronald vaak kijken naar mijn bord. Precies of hij wilde vertellen: Rekenen jongen!! Helaas, het bracht geen aarde aan de dijk. De sympathieke Gaston schoof onvermijdbaar naar remise.. Jammer voor mij, leuk voor hem.

Ronde 9 Casaril Patrick – de Vries Janes.
Een mokerslag recht voor mijn kiezen. Een centrumruil opening met laveerspel langs beide kampen. Eén gevaarlijk moment waarbij ik de enigste juiste voortzetting vond. Ik plaats psychologisch een remise aanbod, daar ik een betere stand had. Tot mijn verbazing wordt deze geweigerd. Prompt sta ik op, loop naar het toilet, terug aan het bord doe ik mijn hemd uit en mijn horloge. In gedachten zei ik: "Casaril, nu véég ik jou van dat bord af!" Wat volgde was een ontnuchtering. Ik rekende élke zet zo diep als ik kon. Verkreeg een volgens 'Strategiekompas' gespleten stelling bij mijn rivaal. Plaatste een positioneel offer én taxeerde mijn stand als gewonnen! Uitgerekend de allerlaatste zet speel ik een vingerzet en verlies de partij…Bedankte mijn tegenstander voor de psychologische les en liep naar de cafetaria. Stortte in tranen uit en Johan Demasure schonk mij een donker kasteelbier in. Toen Ronald mij vroeg wat er fout was gegaan antwoordde ik dat ik elke zet gerekend had behalve de aller allerlaatste zet! Ronald antwoordde; "Janes, dat is typisch Belgisch!" Marc tekende weeral in gedachte een cartoon op. Ik citeer: "Casaril met een brede glimlach en de Vries met twee emmers voor zijn tranen op te vangen". Ik was emotioneel kapot gespeeld… Commentaar van Johan Demasure: "Grote ontgoocheling bij Janes de Vries die faalt in een gewonnen stand."

Ronde 10 de Vries Janes – Leruth Philippe.
Een opening die ik tijdens mijn trainingen geleerd had kwam vlot op het bord. Kwam door een blunder van mijn tegenstander een schijf op voorsprong. Deze bood nog heel wat weerstand maar heiste uiteindelijk toch de witte vlag. Paul Nitch, die recent nog een degelijke damtraining heeft gegeven bij onze vrienden uit Roermond was die dag aanwezig als kijklustige.

Ronde 11 Trouet Michel – de Vries Janes.
De laatste, maar voor mij persoonlijk de mooiste partij uit dit toernooi! Op de kopie van het notatieformulier staat door mij geschreven: 'Pour ma petite fille, Louvain dec '08. Toen mijn dochter Renske in december 2008 maar liefst 3 weken in het UZ Leuven verbleef had ik tijdens mijn verblijf bij haar deze opening bestudeerd. De Springerdoorstoot vanuit de opening! Michel kwam zwaar onder druk en capituleerde. Hiermee had ik van de nood een deugd gemaakt. Het deed mij terug denken aan een pijnlijke tijd, maar ik plukte desondanks er toch de vruchten van!

Nabespreking.
Nooit eerder wist een toernooi mijn identiteit zo op te slorpen. Bij momenten was mijn concentratie van dergelijk hoog niveau dat ik als het ware de planeten in de Kosmos voelde draaien. Daarom wil ik ook de volledige spelersgroep, de organisatie, en mijn gezin bedanken daar zij dit Belgisch kampioenschap dammen 2009 voor mij mogelijk gemaakt hebben. Moest ik hierover 'alles' neerschrijven dan zou ik U zonder meer een compleet boek neerpennen! Het ligt in de lijn der verwachtingen dat 'de Sambaldammer' ooit een boek gaat fabriceren maar dan meer in de richting van: "Hoe een motorrijder het dambord vond!" Ik wil afronden met een citaat van Ir. Iser Koeperman: ' De Damsport is er niet voor slappe karakters; het vereist een volledige zelfopoffering!'

Ambitieuze groet,
Janes de Vries
alias Sambaldammer

---

• Lees ook het nieuwsbericht op deze website van 8 maart 2009( inclusief de ranglijst)
• Animaties van de partijen van Janes de Vries tijdens het BK 2009
• Website Belgische Dambond

---